Geheimzinnige opening theaterseizoen

Op zaterdagavond 26 september ging het nieuwe theaterseizoen van CultuurHuis Mijdrecht van start. Veel Rondeveners wisten de weg weer te vinden naar ’t Oude Parochiehuis in Mijdrecht voor een avond theater dicht bij huis. Op het programma stond de try-out van Familiegeheimen, de nieuwe voorstelling van de makers van Moedermonologen.

Renate Reijnders en Jennifer Evenhuis nemen het publiek, afwisselend met een gastoptreden, mee in verschillende familiegeheimen die zij in het hele land hebben verzameld. De teksten zijn mede geschreven door Stella Bergsma en Claudia de Breij en de regie is in handen van Malou Gorter.

De officiële première van Familiegeheimen vindt plaats op woensdag 25 november in Amsterdam. Daarna is de voorstelling door heel Nederland te zien in ruim veertig theaters. CultuurHuis Mijdrecht wist de try-out naar ’t Oude Parochiehuis te halen, waardoor het publiek in Mijdrecht de voorstelling al kon zien.

Er is echter een ongeschreven wet in de theaterwereld dat je over een try-out geen traditionele recensie schrijft. Een try-out is immers de geboorte van iets nieuws: een intiem moment tussen makers en publiek, waarbij de verf hier en daar nog nat mag zijn en na het opdrogen nog kan worden bijgewerkt. En dus geen recensie. Geen oordeel over goed of slecht. Een soort van geheim.

Wat ik wél kan verklappen, is dat het gastoptreden deze avond werd verzorgd door Tatum Dagelet en dat het publiek werd meegenomen in de soms flinterdunne grens tussen gezonde privacy en de komische, maar soms ook pijnlijke, gevolgen van geheimen binnen families. Familiegeheimen laat zien hoe herkenbaar en veelzijdig geheimen in de familie kunnen zijn. Er kwamen sappige verhalen, schurende familiebanden en momenten van hilarische herkenning voorbij.

Tegelijkertijd weet de voorstelling ook te ontroeren en zet het je aan het denken. De cast wist het publiek zichtbaar mee te krijgen in de verhalen en zorgde voor een avond vol humor en scherpte. Wat ik er persoonlijk over wil zeggen is dat ik deze avond als herkenbaar, ontroerend, humoristisch en scherp heb ervaren.

Meer wil ik niet vertellen over deze voorstelling. Tja… dat blijft voor nu even het geheim van de makers en het publiek in ’t Oude Parochiehuis. Wie nieuwsgierig is geworden naar Familiegeheimen zal zelf een kaartje moeten bemachtigen voor een van de voorstellingen elders in het land.

Tekst Peter Pos. Foto’s Hester Hielkema

Familiegeheimen laat zien hoe herkenbaar en veelzijdig geheimen in de familie kunnen zijn. Tijdens de gezellige napraat na afloop met de cast bleef bij mij nog een vraag hangen: kan een geheim eigenlijk tijdloos zijn, of zit er aan sommige geheimen een houdbaarheidsdatum? Na wat gedachtenspinsels bleek er geen eenduidig antwoord op deze vraag. En dus nog iets om over na te denken.

Het geheim van Familiegeheimen blijft voor nu nog even bewaard. En daarmee is het nieuwe theaterseizoen van CultuurHuis Mijdrecht op een geheimzinnige manier begonnen. Het succes van CultuurHuis Mijdrecht is allang geen geheim meer en mag daarentegen wat mij betreft doorverteld worden.

Derek Otte zorgt voor bijzondere avond


Voor veel mensen is niet duidelijk wat men kan verwachten bij een spoken-word voorstelling. In ’t Oude Parochiehuis in Mijdrecht kregen bezoekers zaterdag 14 maart een uitstekende kans om dat zelf te ervaren. Cultuurhuis Mijdrecht had de bekende spoken-word artiest Derek Otte met zijn voorstelling Landverrader naar Mijdrecht gehaald. Het publiek gaf hem een staande ovatie.

De sfeer in de zaal was warm en rustig, alsof iedereen aanvoelde dat dit een bijzondere avond zou worden. Vanaf het eerste moment staat Otte dicht bij zijn publiek — niet alleen als artiest, maar vooral als mens. Zijn teksten zijn strak opgebouwd, zorgvuldig en bewust gekozen en worden ritmisch en in hoog tempo uitgesproken. Daarmee maakte hij het publiek in Mijdrecht op een toegankelijke manier kennis met spoken word.

De voorstelling opent met het geluid van een lachend kinderstemmetje en een Nijntje-knuffel in zijn hand. Dat blijkt geen toeval.

Als vader van een jonge dochter staat in Landverrader de vraag centraal welke lessen je een kind meegeeft, terwijl je zelf ook worstelt met de wereld om je heen.

Met spoken word, verhalen, humor en poëzie vertelt Otte over zijn leven: zijn jeugd in Rotterdam, zijn vrienden, zijn relatie met zijn Marokkaanse vrouw, zijn bekering tot de islam en zijn liefde voor zijn dochter. Het publiek wordt daarbij actief betrokken. Zo gaat tijdens de voorstelling de Nijntje-knuffel door de zaal en mag degene die hem vangt een nummer kiezen uit Ottes dichtbundel, waarna hij het bijbehorende gedicht ter plekke voordraagt.

Een belangrijk thema in de voorstelling zijn de verschillen in onze samenleving: tussen culturen, religies en achtergronden. Volgens Otte zouden die verschillen ons juist dichter bij elkaar moeten brengen, omdat we uiteindelijk allemaal gewoon mensen zijn. Dat dit niet door iedereen zo wordt gezien, merkt hij aan reacties op social media, waar hij zelfs werd uitgemaakt voor “landverrader” — een titel die hij vervolgens voor zijn voorstelling gebruikte.

Het tempo van de voorstelling ligt hoog. Soms zou je even op de pauzeknop willen drukken om alle woorden goed te laten bezinken. Toch blijft de voorstelling boeien. Landverrader is een warme en persoonlijke voorstelling die laat zien hoe krachtig woorden kunnen zijn.

Spoken word blijkt daarmee een bijzondere vorm van poëzie: die niet alleen geschreven is om te lezen, maar vooral om te horen.


Foto’s Hester Hielkema, tekst Peter Pos